السيد اليزدي ( مترجم : القمي )

82

غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )

بشوهر عزيز باشد وعقيم وكينه دار باشد واز كار قبيح كناره نجويد ودر غياب شوهر اظهار زينت كند ودر حضور شوهر زينتش را از أو به پوشاند وحرف أو به نشنود وفرمان أو را أطاعت نكند ودر وقت خلوت از شوهر تمكين نكند مثل شتر صعب كه تمكين نميكند براي راكب واز شوهر عذر نه پذيرد واگر خلافي از أو صادر شده نگذرد ومكروه است اختيار زن عقيم وهم چنين اختيار زنانيكه بصفات ذميمه كه در خبر شريف است متصف باشد وجامع آنها نجيب نبودن است ومكروه است كه فقط بملاحظة جمال وثروت اختيار زنى را نمايد وهم چنين مكروه است اختيار زنان چندى از آنجمله قابله ودخترش براي مولود واز آنجمله تزويج زنيكه با مادر أو هر دو زن ديگرى غير پدرش بوده اند واز آنجمله تزويج خواهر برادر خود واز آنجمله تزويج زنى كه از زنا متولد شده باشد واز آنجمله تزويج زانيه واز آنجمله تزويج زن ديوانه يا أحمق واز آنجمله تزويج پيره زن وبر زن نيز مكروه است شوهر كردن بمرد بد خلق ومخنث كه موطوء در دبر باشد وهم چنين شوهر كردن بزنجى وكردى وخزر كه طايفه از مشركين عجم بوده اند واعرابى بدوي وفاسق وشراب خوار ( مسئلة 8 ) مستحب است وقت زفاف چند امر " أول " وليمه دادن پيش ازآن يا بعد ازآن " دويم " آنكه زفاف در شب باشد زيرا كه آنشب بستر وحياء است واز حضرت رسول ص مرويست كه شب زفاف كنيد وروز اطعام نمائيد بلكه دور نيست استحباب زفاف در مكان مستور " سيم " باوضوء بودن " چهارم " دو ركعت نماز بجا آوردن وبعد از حمد الهي وصلوات بر پيغمبر وأهل بيت أو دعا كردن بالفت وحسن اجتماع ميان زن وشوهر وبهترآن است اين دعا بخواند ( اللهم ارزقني ألفتها وودها ورضاها بي وارضني بها واجمع بيننا با حسن اجتماع وانفس ايتلاف فإنك تحب الحلال وتكره الحرام ) " پنجم " آنكه زن را بوضوء ونماز امر كند يا بديگرى بگويد كه أو بزن برساند " ششم " آنكه حاضرين را امر كند بآمين گفتن بردعاى خود وزن " هفتم " آنكه دست خود را بر ناصيه زن گذارد رو بقبله بگويد ( اللهم بأمانتك اخذتها وبكلماتك استحللتها فان قضيت لي منها ولدا فاجعله مباركا تقيا من شيعة آل محمد ص ولا تجعل للشيطان فيه شركا ولا نصيبا ) يا بگويد ( اللهم على كتابك تزوجتها وفي أمانتك اخذتها وبكلماتك استحللت فرجها فان قضيت في رحمها شيئا فاجعله مسلما سويا ولا تجعله شرك شيطان ومكروه است زفاف كردن شب چهار شنبه ( مسئلة 9 ) جايز است خوردن آنچه در عروسى نثار